Paters

machinale pluk zwarte bes

Toen ik eertijds (klinkt ouderwets, maar dat is ook de bedoeling) Jules frequenteerde, vroeg ik mij dikwijls af hoe het kwam dat Jules als tachtigjarige-en-meer nog zo straf van lijf en leden kon zijn. Hij bouwde nog, takelde zijn brandhout met karrevrachten met een zelfgemaakte katrol zijn huis binnen, en hield er daarnaast nog zo een slordige 100 bijenkasten op na. “Paters”, zei hij, alle dagen “Paters”. Waarmee hij niet de Oblaten bedoelde waar ik school liep, maar zwarte bessen, waar hij wel een paar duizend meter had van staan. “Niks beter dan alle dagen een glas zwarte bessen-‘sop'”, zei Jules, waarna hij me nog een paar knepen van het imkeren bijbracht.

Het was de tijd waarin er nog geen ORAC-metingen bestonden, waarin het begrip Antioxidanten nog niet zo verwachtingsvol was, waarin je van Europa nog mocht zeggen dat Iets gezond was zonder dat je er 10 onbetaalbare klinische studies moest naast leggen.

Die zwarte bessen zijn wij nu ook aan het oogsten. Wat niet vers naar de klanten gaat, wordt machinaal geoogst, gespoeld, gereinigd, ontsteeld en geperst. Straks valt er zwarte bessensap te proeven. Puur oersap, of gemengd met appelsap. Ter ere van Jules!

zwarte bessen

0 Comments

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

Get Adobe Flash player