Suiker en gezonde voeding

Wie natuurvoeding of zelfs biologische voeding gebruikt, vraagt zich af welk soort suiker het gezondst is. Laat ons wel wezen, wellicht is géén suiker het gezondst van allemaal, maar laat ons ook toegeven, een beetje zoet kan zo verdomd lekker zijn. Alleen, stelregel één, overdrijven we best niet. Natuurvoeding springt sowieso reeds spaarzamer om met suikers, en in het algemeen gaan wij voor de échte smaak van voeding, in ons geval, de échte smaak van fruit. Willen we daar een lekkere confituur van maken, of een ijscrème om vingers en lippen van af te likken, dan vraagt de bourgondiër in ons naar dat tikkeltje zoet dat het leven in de 21ste eeuw zo aangenaam maakt.

Zonder biet- of rietsuiker

Bietsuiker en rietsuiker hebben een wat kwalijke reputatie. Het zijn de meest voorkomende zoetmiddelen in onze Westerse voeding. Spijtig genoeg zijn ze meestal zwaar geraffineerd. Daarbij wordt het zoetend bestanddeel volledig ontdaan van zijn begeleidende natuurlijke stoffen. Dat gebeurt in enorme industriële raffinaderijen. Suiker omzetten in energie gebeurt in ons lichaam met behulp van enzymes. Deze enzymes hebben op hun beurt  mineralen en vitamines nodig om deze taak naar behoren te kunnen uitvoeren. En bij witte suiker zijn precies deze mineralen en vitamines weggeraffineerd. Wat belastend is voor ons lichaam.

Immers, daardoor moet ons lichaam op zoek naar mineralen en vitamines die we ergens anders opgeslagen hebben. Suiker wordt daarom een mineralenrover genoemd. En wat we binnenkrijgen, zijn lege calorieën die op een onevenwichtige manier worden aangeboden.

Ons lichaam heeft baat bij tragere suikers die de bloedsuikerspiegel mindersnel doen oplopen maar die het verhoogde energieniveau langer laten aanhouden.

Agave als alternatief

Veld agave

Wij opteren ervoor onze verwerkte producten te zoeten met « agave », het ingedikte sap van de agaveplant, rijk aan natuurlijke vruchtensuikers.

Het woord “agave” is afkomstig van het Grieks, en betekent “bewonderenswaardig” of “edel”. De blauwe agave is dan ook een wel heel bijzondere plant, die groeit op de warme heuvels van de Sierra Madre in Mexico. De “Maguey” zoals de inwoners deze plant noemen naar de Godheid Mahayel, ziet er uit als een cactus, maar het is geen cactus; de plant behoort namelijk tot de familie van de lelies. Na 8 à 12 jaar groeien in de zon, is de ananasachtige kern van de agaveplant, de “piña” (Spaans voor ananas) rijp om te worden geoogst. Het gewicht kan 25 tot 75 kg bedragen, en het geheim van de vrucht is een sap dat uniek is op onze aarde: het is rijk aan natuurlijke vruchtensuikers, en sinds de Azteken die het sap ‘honingwater’ noemden, in gebruik in voeding en in medicinale toepassingen.

30% minder calorieën

Het zoetend vermogen van agave is te danken, niet aan de saccharose of de glucose, maar vooral aan de fructose die rijkelijk aanwezig is. De fructosemolecule is de zoetste molecule die we in de natuur kunnen aantreffen. Ze zoet tot 33% beter dan saccharose en glucose (de molecules die voornamelijk in witte suiker zitten) waardoor we voor eenzelfde zoetkracht, tot 33% minder calorieën binnenkrijgen.

Pina's: knollen van de agaveplant

Agave Fruit Used to Produce Tequila (Mexico)

Lage glycemische index

Bovendien heeft niet geraffineerde  agave een lage glycemische index. De GI is een waarde die ons vertelt hoe snel een voedingsmiddel onze bloedsuikerspiegel doet stijgen. Glucose wordt daarbij als referentiewaarde aangehouden: de GI van glucose is dan 100.

Dr. Geert Verhelst geeft in zijn boek “Suiker en zoetstoffen” het eten van een appel als voorbeeld. “Een appel heeft in vergelijking met pure glucose maar een glycemische index van 36 à 40. Dit betekent een stuk minder snel oplopen van de bloedsuikerspiegel na het eten van een appel in vergelijking met de inname van glucose. Dit komt door het feit dat de natuurlijke korte suikers in die appel verdund zijn door water en tijdelijk worden vastgehouden door de vezels (pectine) in het maagdarmstelsel; eveneens door het feit dat een deel van de korte suikers in een appel bestaat uit fructose. Laatstgenoemde suikermolecule wordt maar traag omgezet in glucose en beïnvloedt dus de bloedsuikerspiegel nauwelijks.”

Get Adobe Flash player